Passiv kineziterapiya – xəstə passiv iştirak etdiyi, iradi hərəkətlər icra etmədiyi formaları və vasitələri əhatə edir. Hərəkət, ya başqa bir şəxs tərəfindən əl vasitəsi ilə və ya fizioloji hərəkətləri (passiv fizioloji tapşırıqlar) imitasiya edən xüsusi aparatların və qurğuların köməyi ilə icra edilir və yaxud xüsusi olaraq təşkil edilmiş metodik sistemlərin (masaj, əl manipulyasiyaları, mexanoterapevtik prosedurlar, suyun altında masaj və s.) köməyi ilə bədənin ayrı-ayrı hissələrinin və ya toxumalarının hərəkətləri icra edilir. Passiv kineziterapiya oynaqlarda hərəkətlərin məhdudiyyəti, əzələlərin ağrılı yığılması və digər əsaslı amillər zamanı tətbiq edilir. Hərəkətlər, xüsusi aparatlar vasitəsi ilə və ya təlimatçının köməyi ilə xarici güc təsiri altında icra edilir və adi fizioloji hərəkətləri imitasiya edir. Bizim mütəxəssislərimizin fərdi yanaşması, tapşırıqların xüsusi olaraq hazırlanmış sistemi və hər bir pasiyent üçün yüklənmənin seçimi bu bərpa proqramından yaxşı müalicə effektini verir. CPM-terapiyanın (oynaqların passiv işlənilməsi) əsasına, fasiləsiz passiv hərəkətlərin həyata keçirilməsi və ya ətrafların oynaqlarının passiv işlənilməsi – Continuous Passive Motion (CPM) prinsipi qoyulmuşdur. Elektromexanika qurğusunun hesabına trenajorla həyata keçirilən yüngül təkrarlanan hərəkətlər insanın oynaqlarında fizioloji hərəkətlərə mükəmməl uyğundur və zədələnmiş toxumada proliferasiya və bərpa proseslərini stimullaşdırır. CPM-terapiya zamanı müalicənin kliniki nəticələri:
-Oynaqlarda hərəkətliliyin artması;
-Əməliyyatlardan sonra hərəkətlərin həcminin sürətli bərpası;
-Əməliyyatdan sonra pasiyentlərin erkən aktivləşməsi;
-Ağır hərəkətliliyin və oynaqların kontrakturalarının əmələ gəlməsinin qarşısının alınması;
-Əzələ atrofiyasının qarşısının alınması;
-Əməliyyat sonrası stasionarda qalma dövrünün azalması;
-Bağ aparatının vətərlərinin və funksiyalarının bərpası;
-Vətərlərin möhkəmliyinin artması;
-Oynaqların metabolizmasının yaxşılaşması;
-Qığırdaq toxumasının bərpası;
-Travmalardan və başqa ortopedik xəstəliklərdən (məsələn, lehimləmələrin və posttravmatik artrozların yaranması) sonra ağırlaşmaların inkişafının qarşısının alınması;
-Ətraflarda trofik dəyişikliklərin inkişafının qarşısının alınması;
-Ağrı sindromunun və şişlərin azalması.

Leave a reply